Lief óf leed?

Valentijnsdag is net voorbij en vele hebben hun geliefde eens extra flink in het zonnetje gezet. Valentijnsdag is tevens een dag waarop vele elkaar niet alleen eeuwige trouw beloven, maar beloven lief en leed met elkaar te delen.
Maar is het zo dat er maar twee keuzes zijn? Een leven van het leed, het lijden en een leven van de liefde, de gelukzaligheid?
Als dit het geval is waarom lijden er dan zoveel mensen? Ligt deze keuze wel bij ons?

Mensen kiezen er altijd voor om in liefde en gelukzaligheid te leven. Door deze keuze te maken snijdt je een deel van je leven af en accepteer je je leven niet in zijn geheel. Je accepteert het negatieve niet, want hierdoor wordt je gedwongen te lijden, dus sluit je je hiervoor af. Je biedt weerstand tegen het negatieve, je accepteert het niet, want hier had je niet voor gekozen!
Je leven bestaat uit lief én leed en je leven is aan verandering onderhevig, je leven is voortdurend in beweging, ook als je stilstaat.

Om in staat te zijn om de liefde en gelukzaligheid te ervaren is het belangrijk dat wij het leed ook ervaren. Er is dus geen keuze. Het één heeft de ander nodig om te kunnen bestaan, zodat wij deze kunnen ervaren.
Heb jij dat ook weleens dat je je zo gelukkig voelt, dat je een angst ontwikkelt in jezelf omdat je bang bent dat dit geluk voorbij gaat, omdat niets blijvend is? Je wilt je vastklampen aan het geluk en wilt dat dit geluk nooit ophoudt, ondanks dat je weet dat niks blijvend is.
Door de angst die hebt gecreëerd, heb je tevens het lijden gecreëerd. Je bent niet in staat om te genieten van het geluk wat hebt of hebt gehad. Het leven is even aan je voorbij gegaan en dat moment zal nooit meer terugkomen. Hoe zonde is dat!
Ervaar het leven, voel het, accepteer het en neem het tot je. Niet alleen al het goede, het geluk, maar ook het negatieve, het lijden, de pijn. Ga de uitdaging van het leven aan en ervaar de schoonheid van de duisternis om de schoonheid van het licht te waarderen.

1 Comment

  • Angela
    That's the way it is,.heel erg mooi geschreven.

Leave a comment